चरैवती
वाट सरते दूर, पण प्रवास संपत नाही ! मन होई बेभान आतुर , वाट चालतच् राही ..! काळ - वेळ लांबते , पण घड्याळ थोडीच थांबते ? पावलं सरकत सामोरी , मृगजळ भिजवून जाते .. लख्ख किरणांचा भास्कर , प्रकाश नांदत ठेवतो ... खोल रुतलेल्या अंतरी , कवडसे बरसत राहतो ... चांदण्या शीतल सख्या , काजवे तराळती भोवती , एकेक दिवा विझे , वातीचा धूर अंती ! वाट चालतच् राही , परंतू देह थकत नाही , आटलेल्या गोड विहिरीत , डबके कधी होत नाही ! वाट लांबलांब जाई , यावी ऐकाया अंगाई , पक्षी लहान जीवाचा , थव्यासंगे उडून जाई ... प्रवासी पावलांची पायवाट ... चालतच् राही ... चालतच् राही ... © सुजित १४/०७/२०२१